De samenwerking tussen Nadia (professional) en Pieter

Nadia

Een aantal jaar geleden alweer kwamen Pieter en Margreet bij mij de spreekkamer binnen. Hoe zij beter om konden gaan met de moeder van zijn kinderen, want ze werden er gek van… Gelukkig had Margreet Pieter een klein duwtje in de richting van het maatschappelijk werk gegeven, want in de overleef stand met de (bijna) volledige zorg voor zijn kinderen en zijn werk had hij zelf deze stap waarschijnlijk niet genomen. De eerste paar gesprekken noemde zij tal van situaties waaruit bleek hoe onvoorspelbaar de lastige situaties waren waar zij met de kinderen voor kwamen te staan. De communicatie met de moeder van de kinderen vergeleek hij met de film de Matrix. De eerste gesprekken ben ik blijven herhalen dat als we iets aan die communicatie wilden doen we waarschijnlijk meer zouden bereiken als we in gesprek zouden gaan met de moeder van de kinderen erbij. Toch leek dat in dit geval niet iets te zijn waar Pieter nog een uitweg in zag…

Pieter

Ik had tijdens en na mijn relatie een manier ontwikkeld om met mijn ex-partner om te gaan en te communiceren. Maar o.a. door mijn nieuwe partner zag ik in dat die manier erg aangepast was, heel veel energie kostte en gebaseerd was op angst.

Omdat afspraken maken met mijn ex niet tot nauwelijks lukte en haar reacties altijd erg onvoorspelbaar waren, probeerde ik in de communicatie vooraf met alles rekening te houden. Ik had altijd naast optie A, ook opties B, C, D en E in m’n achterhoofd. En vaak werd ik met reactie F van haar kant geconfronteerd.

Mijn hulpvraag aan Nadia was dan ook hoe ik beter met mijn ex kon communiceren, zodat het minder energie zou kosten.

Nadia opperde op een gegeven moment om een gesprek met mijn ex erbij te voeren, maar dit zag ik eigenlijk niet zitten. Mijn ervaring is dat mijn ex in gesprekken met bijvoorbeeld school een heel ander persoon laat zien dan ze tegen mij, haar ouders of de kinderen is. Maar ik heb ook de ervaring dat zij de kinderen op een dreigende manier onder druk zet, omdat ze denkt dat de kinderen op een negatieve toon met anderen over haar hebben gepraat.

Er zijn gesprekken met andere hulpverlenende instanties en artsen geweest, waarbij ze helemaal niet kwam opdagen. Of dat ze, als het moeilijk wordt, ineens ontploft en een hele nare kant van zichzelf laat zien, waarna de medewerking van haar kant helemaal stopt.

Ook komt het regelmatig voor dat ze tijdens gesprekken beloftes doet, maar uiteindelijk komt ze deze niet na. Ook de kinderen geven aan dat hun moeder gemaakte beloftes vaak niet nakomt.

Gemaakte afspraken komt ze niet na, ook al staan ze zwart op wit en heeft ze meerdere keren beweerd dat die afspraken helemaal niet gemaakt waren.

Daarnaast is ieder gesprek wat we gehad hebben over onze communicatie gestrand, omdat zij het probleem steeds bij een ander neerlegde.

Ik heb meerdere keren voorgesteld om met een mediator om de tafel te gaan, zoals in het ouderschapsplan staat aangegeven, maar zij wilde daar elke keer niet aan meewerken omdat zij het niet nodig vond, terwijl ze wel steeds zei dat de communicatie een probleem was en beter moest.

Door al deze ervaringen wist ik dat het geen zin zou hebben om met mijn ex-partner opnieuw in gesprek te gaan. Wel wilde ik samen met Nadia gaan zoeken naar een andere manier om met de communicatie met mijn ex om te gaan, zodat het mij minder energie zou kosten.